สวัสดีปีใหม่ค่ะ ช่วงเวลานี้เป็นเวลาที่คนทั่วโลกไม่ว่าจะยุคสมัยใด นิยมตั้งเป้าหมายให้ตัวเองในปีใหม่ และเป้าที่ยอดนิยมก็คงหนีไม่พ้นการลดน้ำหนักและการออกกำลังกายและไม่ว่าจะยุคสมัยใดอีกเช่นกัน คนส่วนใหญ่ที่ตั้งเป้ามักจะทำได้เพียงไม่กี่สัปดาห์ แล้วเป้าปีใหม่ก็จบลงในเดือนมกราคมนั่นเอง ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น?

เหตุผลหลักๆ ที่ทำให้คนคนไปไม่ถึงเป้าคือ

1. เป้าเป็นยักษ์ที่น่ากลัว จริงๆ แล้วเป้าหมายควรสร้างพลังฮึกเหิมให้เราอยากมุ่งไป แต่บางคนแค่คิดถึงเป้า

บางอย่างนั้นสมองก็มีเหตุผลมาอ้างมากมายว่าทำไมเราจะทำไม่ได้ เราเห็นอุปสรรคมากกว่าเห็นความเป็นไปได้

วิธีแก้คือ
(1) ซอยย่อยให้เป้าเล็กลง
(2) กำหนดการกระทำให้ชัดแล้วโฟกัสที่การกระทำตรงหน้า ไม่ต้องโฟกัสที่เป้าสุดท้าย
(3) เขียนออกมาว่าถ้าเราสำเร็จแล้วเราจะรู้สึกเช่นไร หมั่นนึกถึงความรู้สึกบวกนั้นให้บ่อยกว่าที่เรารู้สึกกลัว

2. ฉันอยากไม่มากพอ เราอาจไม่ได้อยากได้เป้านั้นจริงๆ แต่คิดว่าเป็นสิ่งควรทำ อาจเพราะความกดดันทางสังคม
ความต้องการของคนอื่น

วิธีแก้คือ
(1) ตัดสินใจจะทำเพราะมันดี ไม่ใช่เพราะเราอยากก็ได้นะคะ โดยตัดสินใจเลือกว่าอะไรเป็นค่านิยมที่สำคัญมากที่สุดสำหรับเรา 2-3 อย่าง (เช่น การเติบโต การมีน้ำใจ การดูแลครอบครัว ฯลฯ  อะไรก็ได้ ใช่ค่ะ! คุณเลือกได้)      แล้วตอบให้ชัดว่าเป้านั้นเชื่อมโยงกับค่านิยมนั้นของตัวคุณเองอย่างไร
(2) ตั้งเป้าใหม่ที่ใจคุณอยากได้มากกว่า

3. มีแต่เป้า ไม่มีแผน รู้ว่าอยากได้อะไร แต่ไม่รู้ต้องทำอะไร ประการแรกเลยคงต้องยอมรับก่อนว่าเราตั้งเป้าเพื่อทำให้สำเร็จ ไม่ได้ตั้งเป้าเพื่อรอใครมาบันดาลให้เรา พลังของเป้าจึงอยู่ที่การวางแผนและการลงมือทำ

วิธีแก้คือ
(1) ตั้งเป้าย่อยเป็นการหาไอเดียลงมือทำ โดยให้เวลาจำกัดแก่ตัวเอง เช่น โทรถามคนที่เคยทำสิ่งคล้ายๆกันสามคนภายในสัปดาห์นี้
(2) ลงมือทำทันทีเมื่อเห็นหนทางคร่าวๆ เดี่ยวค่อยมาปรับแผนให้ชัดขึ้นในอนาคตอันใกล้ (เดี๋ยวจะไม่ได้ทำเสียที) กำหนดวันเวลาในการทำที่แน่นอนในปฏิทินเราเลย

4. ตั้งแล้วเถลไถล ถูกรบกวนขัดจังหวะด้วยสิ่งบันเทิงตรงหน้า รู้ว่าต้องทำสิ่งนี้แต่เดี๋ยวก่อนละกัน           ขอดูเฟซบุ๊คอีกหน่อย วันนี้นอนก่อนพรุ่งนี้ค่อยทำ ต้องเล่นกับลูก ต้องคุยกับเพื่อน กลายเป็นว่าเราชินกับการตั้งเป้าแล้วไม่ทำ

วิธีแก้คือ
(1) ขจัดสิ่งรบกวนออกจากสภาพแวดล้อมประจำวันเท่าที่ทำได้
(2) เลือกทำในเวลาที่ง่ายที่สุดและถูกรบกวนน้อยที่สุด
(3) กำหนดการกระทำที่เล็กๆ ทำได้ง่ายๆ เพื่อเน้นการสร้างให้ตัวเองเคยชินต่อการรักษาคำพูด ไม่ใช่เคยชินต่อการ  เถลไถล
(4) สร้างสิ่งแวดล้อมหรือระบบสนับสนุนให้การกระทำนั้นมันง่ายขึ้น
(5) ประกาศให้ทุกคนรู้เป้าหมายเรา และขอให้เขาช่วยเตือนเรา

5. เป้าเยอะ อยากทำอะไรเยอะไปหมด มีเป้ามากมายทั้งที่เวลาและพลังงานของทุกคนมีจำกัด การใช้พลังงานและเพ่งความสนใจไปในหลายอย่างเกินไป ทำให้แต่ละอย่างขาดพลังและความต่อเนื่อง

วิธีแก้คือ
(1) จัดลำดับความสำคัญ อยากได้อะไรก่อนหลัง
(2) โฟกัสในการสร้างนิสัยของเป้าแรกๆ ก่อน เมื่อนิสัยการกระทำใหม่เกิดแล้ว (แม้เป้ายังไม่บรรลุ) เราสามารถโฟกัสกับเป้ารองลงมาได้

ขอให้สนุกกับการตั้งเป้า และลงมือทำให้สำเร็จในปี 2019 ขอให้ทุกท่านมีความสุขและสำเร็จในทุกวันทำงานค่ะ

 เขียนโดย อ.เอ้ อิศรา  สมิตะพินทุ